— Sluchaj no — powiedzialam po'spiesznie, wykorzystujac chwile spokoju i nieobecno's'c os'ob, kt'ore moglyby mi przeszkodzi'c w wyja'snieniu kwestii nie wiadomo dlaczego interesujacej mnie tak, jakby byla bezwzglednie najwazniejsza na 'swiecie. — Zanim sie tu zacznie to cale pieklo na nowo, przetlumacz mi, co powiedziala's Thorstenowi w sprawie tego dzemu pomara'nczowego? Usilowal go zje's'c i zrezygnowal. Jak ci sie udalo go do niego zniecheci'c? On mial jaki's taki dziwny wyraz twarzy…
— Co (что)? — powiedziala Alicja i stropila sie z lekka (сказала Алиция и слегка растерялась).
— Koniecznie chcesz to wiedzie'c (ты обязательно = сильно хочешь это знать)?
— Koniecznie (обязательно = сильно) — poparl mnie Pawel (поддержал меня Павел). — Tez sie chcialem zapyta'c (я тоже хотел спросить).
— Boze drogi (Бог ты мой; drogi — дорогой) … Bardzo cie przepraszam, Zosiu (Зося, извини меня, пожалуйста). Pawel, ciebie tez (Павел, ты тоже) … Powiedzialam mu (я ему сказала), ze Pawel naplul do dzemu (что Павел наплевал в этот джем).
— Co (что)?!
— Ze Pawel naplul do dzemu (что Павел наплевал в джем). Bardzo mi przykro (мне очень жаль), nic innego na poczekaniu nie przyszlo mi do glowy (ничто другое так быстро мне в голову не пришло).
— A co powiedziala's potem (а что ты сказала потом), jak Biala Glista zaczela go je's'c (как/когда Белая Глиста начала его есть)? — spytalam z zainteresowaniem (спросила я с интересом/любопытством), bo Zosia i Pawel stracili na chwile glos (поскольку Зося и Павел на какое-то время потеряли голос = дар речи).
— Co? — powiedziala Alicja i stropila sie z lekka.
— Koniecznie chcesz to wiedzie'c?
— Koniecznie — poparl mnie Pawel. — Tez sie chcialem zapyta'c.
— Boze drogi… Bardzo cie przepraszam, Zosiu. Pawel, ciebie tez… Powiedzialam mu, ze Pawel naplul do dzemu.
— Co?!
— Ze Pawel naplul do dzemu. Bardzo mi przykro, nic innego na poczekaniu nie przyszlo mi do glowy.
— A co powiedziala's potem, jak Biala Glista zaczela go je's'c? — spytalam z zainteresowaniem, bo Zosia i Pawel stracili na chwile glos.
— Ze ona go juz jadla wcze'sniej przez pomylke (что она его уже раньше ела по ошибке), bo nie zdazylam jej powiedzie'c (потому что я не успела ей сказать), wiec teraz tym bardziej nie powiem (поэтому теперь тем более не скажу). Zdaje sie (мне кажется), ze sie troche zdziwil (что он немного удивился), ale wole, zeby sie zdziwil niz otrul (но я предпочитаю, чтобы он удивился, чем отравился).
— Okazuje sie (оказывается), ze wcale by sie nie otrul (что он вовсе бы не отравился) — powiedziala Zosia z pretensja (недовольно сказала Зося). — Dlaczego Pawel (почему Павел)? Nie mogla's powiedzie'c (ты не могла сказать), ze naplula Joanna (что наплевала Иоанна)?
— Nie wiem (не знаю). Pawel mi jako's bardziej pasowal (Павел мне как-то больше подходил = казался мне более подходящим).
— Mnie nie szkodzi (мне это не мешает) — powiedzial Pawel wielkodusznie (великодушно сказал Павел). — W razie potrzeby (в случае необходимости) moge robi'c nawet gorsze rzeczy (я могу делать вещи и похуже). Zastanawiam sie (я вот думаю), dlaczego on ja napadl w moim pokoju (почему он на нее напал в моей комнате). Nie zaczal chyba polowa'c na mnie (не начал же он охотиться на меня) i nie my'slal, ze to ja (и не думал, что это я)?
— Ze ona go juz jadla wcze'sniej przez pomylke, bo nie zdazylam jej powiedzie'c, wiec teraz tym bardziej nie powiem. Zdaje sie, ze sie troche zdziwil, ale wole, zeby sie zdziwil niz otrul.
— Okazuje sie, ze wcale by sie nie otrul — powiedziala Zosia z pretensja. — Dlaczego Pawel? Nie mogla's powiedzie'c, ze naplula Joanna?
— Nie wiem. Pawel mi jako's bardziej pasowal.
— Mnie nie szkodzi — powiedzial Pawel wielkodusznie. — W razie potrzeby moge robi'c nawet gorsze rzeczy. Zastanawiam sie, dlaczego on ja napadl w moim pokoju. Nie zaczal chyba polowa'c na mnie i nie my'slal, ze to ja?
