— Premon, — eligis Pilato, — premon mi sentas!
мне!
Он холодною влажною рукою рванул пряжку с Per malvarma, ŝvita mano li abrupte tiris la fibolon ворота плаща, и та упала на песок.
de la kolumo de sia mantelo. La fibolo falis sur la
sablon.
— Сегодня душно, где-то идет гроза, —
— La vetero estas sufoka, ie pasas fulmotondro, —
отозвался Каифа, не сводя глаз с
reagis Kajafo fikse rigardante la ruĝiĝintan vizaĝon
покрасневшего лица прокуратора и предвидя
de la prokuratoro kaj pensante pri la pluaj, ankoraŭ
все муки, которые еще предстоят. «О, какой
venontaj turmentoj. «Ho, terura estas ĉi-jare la
страшный месяц нисан в этом году!»
monato Nisan’!»
— Нет, — сказал Пилат, — это не оттого, что
— Ne, — diris Pilato, — ne pro la vetero mi estas
душно, а тесно мне стало с тобой, Каифа, — и,
premata, sed ĉar tro malvaste iĝis ĉi tie por ni du.
сузив глаза, Пилат улыбнулся и добавил: —
— Streĉinte la palpebrojn, Pilato ridetis kaj
побереги себя, первосвященник.
aldonis: — Gardu cin, ĉefpastro.
Темные глаза первосвященника блеснули, и, не
La malhelaj okuloj de la ĉefpastro ekbrilis kaj li, ne
хуже, чем ранее прокуратор, он выразил на
malpli lerte ol antaŭe la prokuratoro, igis sian
своем лице удивление.
vizaĝon esprimi miron.
— Что слышу я, прокуратор? — Гордо и
— Kion mi aŭdas, prokuratoro? — fiere kaj
спокойно ответил Каифа, — ты угрожаешь мне trankvile respondis Kajafo, — ci minacas al mi после вынесенного приговора, утвержденного
post ol ci mem konfirmis nian verdikton? Ĉu tio
тобою самим? Может ли это быть? Мы
estas ebla? Kutime Romia prokuratoro elektas
привыкли к тому, что римский прокуратор
vortojn por ion diri. Se iu aŭdus nin, hegemono ..?
выбирает слова, прежде чем что-нибудь
сказать. Не услышал бы нас кто-нибудь,
игемон?
Пилат мертвыми глазами посмотрел на
Pilato rigardis la ĉefpastron per malvivaj okuloj kaj
первосвященника и, оскалившись, изобразил
nudigis la dentojn por esprimi rideton.
улыбку.
— Что ты, первосвященник! Кто же может
— Kion ci diras, ĉefpastro! Kiu povas nun aŭdi nin
услышать нас сейчас здесь? Разве я похож на
ĉi tie? Ĉu mi similas la junan vagantan malsaĝulon
юного бродячего юродивого, которого сегодня
ekzekutotan hodiaŭ? Ĉu mi estus knabo? Mi scias,
казнят? Мальчик ли я, Каифа? Знаю, что
kion kaj kie mi diras. La ĝardeno estas gardata,
говорю и где говорю. Оцеплен сад, оцеплен
egale kiel la palaco, muso ne povus penetri ĉi tien!
дворец, так что и мышь не проникнет ни в
Kaj ne nur muso, ne povus eĉ tiu — kiel li estas
какую щель! Да не только мышь, не проникнет nomata? — el la urbo Kirjat. Ĉu ci lin konas, даже этот, как его... Из города Кириафа.
ĉefpastro? Ho, se iu tia penetrus ĉi tien, li amare
Кстати, ты знаешь такого, первосвященник?
sin domaĝus, pri tio ci ja ne dubas, ĉu? Do sciu,
Да... Если бы такой проник сюда, он горько
ĉefpastro, ke de nun ci ne havos ripozon! Nek ci,
пожалел бы себя, в этом ты мне, конечно,
nek cia popolo, — Pilato montris dekstren kie en la
поверишь? Так знай же, что не будет тебе,
foro flamis la Templo, — tion deklaras mi, Pilato
первосвященник, отныне покоя! Ни тебе, ни
de Ponto, kavaliro de la Ora Lanco!
народу твоему, — и Пилат указал вдаль
направо, туда, где в высоте пылал храм, — это
я тебе говорю — Пилат Понтийский, всадник
золотое копье!
— Знаю, знаю! — Бесстрашно ответил
— Mi scias, scias! — sentime respondis la
чернобородый Каифа, и глаза его сверкнули.
nigrabarba Kajafo kaj liaj okuloj ekbrilis. Li levis
Он вознес руку к небу и продолжал: — знает
la manon ĉielen kaj daŭrigis: — Scias la juda
народ Иудейский, что ты ненавидишь его
popolo, ke ci malamegas ĝin per furioza malamo
лютой ненавистью и много мучений ты ему
kaj suferigos al ĝi multajn turmentojn, sed tutan ci
причинишь, но вовсе ты его не погубишь!
ĝin ne ekstermos! Dio ĝin defendos! Nin aŭdos,
Защитит его бог! Услышит нас, услышит
aŭdos la potenca Cezaro, li ŝirmos nin kontraŭ la
всемогущий кесарь, укроет нас от губителя
ekstermanto Pilato!
Пилата!
— О нет! — Воскликнул Пилат, и с каждым
— Ho ne! — ekkriis Pilato. Nun ĉiu plua vorto lin
словом ему становилось все легче и легче: не
faciligis: li jam povis forĵeti la maskon, ne plu
нужно было больше притворяться. Не нужно
zorgi pri la vortoj. — Tro multe ci plendis kontraŭ
было подбирать слова, — слишком много ты
mi al Cezaro, nun estas veninta mia horo, Kajafo!
жаловался кесарю на меня, и настал теперь мой Nun sciigon sendos mi, kaj ĝi iros ne al la
час, Каифа! Теперь полетит весть от меня, да не provincestro en Antioĥion, nek al Romo, sed rekte наместнику в Антиохию и не в Рим, а прямо на al Kapreo, al Cezaro mem, la sciigo pri tio, ke Капрею, самому императору, весть о том, как
notorajn ribelulojn vi kaŝas en Jerŝalaim kontraŭ la
вы заведомых мятежников в Ершалаиме
mortopuno. Kaj tiam ne per la akvo el la Salomona
прячете от смерти. И не водою из соломонова
lageto malsoifigos mi Jerŝalaimon — kiel mi
пруда, как хотел я для ващей пользы, напою я
intencis antaŭe por via bono! Ne per akvo!
тогда Ершалаим! Нет, не водою! Вспомни, как
Rememoru, vi devigis min forigi de la muroj la
