Варгін, дзе было можна, завіхаўся паблізу. Яго раны загойваліся. Праплешыны зарасталі новай поўсцю. Каточку шанцавала як нікому. Разважаючы пра гэта, мужчына лавіў сябе на думцы, што яму самому ў сухой астачы пашанцавала не меней. У вольную хвілінку яны любілі сядзець каля ілюмінатара і ўзірацца ў амаль нязменныя далягляды. Кот то вуркатаў, то тыцкаў носам у шкло. Гаспадар, бывала, пачынаў спяваць:
Варгін пад гэтую песню звычайна пачынаў носам вадзіць і ўрэшце засынаў.
«Bog Blueberry Station! Bog Blueberry Station! I am Coböl-1! I am Coböl-1! – выразна загучалі словы, што ішлі з Зямлі. – Two ships Leviathan and Polyphemus have been sent without delay to help you! Say over! Two ships Leviathan and Polyphemus have been sent without delay to help you! This request has been formed for correction the rescue mission. The ships will arrive in 7-8 months since the first communication session. Please, give an answer at the first opportunity!» – «Станцыя “Bog Blueberry”! Станцыя “Bog Blueberry”! Вам на дапамогу неадкладна скіраваныя два караблі – “Левіяфан” і “Паліфем”! Паўтараю! Вам на дапамогу неадкладна скіраваныя два караблі – “Левіяфан” і “Паліфем”! Гэты запыт сфармаваны дзеля карэкцыі ратавальнай місіі. Караблі прыбудуць праз 7-8 месяцаў з моманту першага сеанса. Калі ласка, пры першай жа магчымасці дайце адказ!»
Упершыню за доўгі час паведамленне прагучала цалкам, адразу ж абдаўшы пасяленца раптоўным адкрыццём: ніякіх біблейскіх радкоў штаб на Марс не трансляваў! Інтэрпрэтацыя, якую раней прапанаваў Ягор, была памылковай! Выходзіла, што ён сваімі развагамі і аблуднай прывязкай зямнога паслання да зместу псалма выбіў з-пад ног Марыны грунт надзеі на паратунак. Калі б ён не ўцямяшыў ёй у галаву гэтую безнадзейнасць, калі б пастараўся зразумець сэнс паслання, усё магло б скласціся зусім інакш. Марына не ўпала б у дзікую роспач, не стала б вырабляць і ўжываць тое жудаснае рэчыва і не зрабіла б сабе смерць. Сядзела б на базе. Гаравала б (ці не) пра страту мужа. Але і жыла б далей, чакаючы караблёў. Не судзіла доля.
Не здымаючы з сябе адказнасці, Руткоўскі, праўда, падумаў і пра іншы бок медаля: невядома, які лёс напаткаў бы жонку, калі б яна ўсё-ткі дачакалася «Левіяфана» і «Паліфема». Мужчына меў цяпер найлепшыя шанцы на ўласным карку праверыць намеры зямлян. З таго, што даведаўся пра сапраўднае аблічча місіі, карціна праступала дужа няўцешная.
Канфлікты на «Навухаданосары» то згасалі, то разгараліся з новай сілаю. Аднак Ягор заставаўся самым бесканфліктным чалавекам на караблі. Ён нікога знарок не правакаваў і на чужыя правакацыі не паддаваўся. Праўда, нерваваў сваёй прысутнасцю
За ім самім неадступна ўлягала прызначаная жанчына. Цягнула ў ложак. Ціснула на мужчынскае самалюбства. Пагражала падаць рапарт спачатку капітану, а потым, калі
Удзельнікам экспедыцыі калі-нікалі прыходзілі вестачкі з Зямлі. Відэапасланні ад тых, хто ведаў з самага пачатку ці дазнаўся пазней, што іх сваяк, сябар ці гетманавай казы дудар таемна ад